‘Als beginnend docent heb ik nog veel te leren’

Recentelijk heb ik mijn Basis Didactische Bekwaamheid gehaald. Dat betekent dat ik de DIPRO (Didactische Professionalisering) heb gedaan en de BKE (Basiskwalificatie Examinering) heb gehaald. Het is een papiertje dat aantoont dat ik voor de klas mag staan. Het aparte is dat ik mij na deze trainingen duidelijk onbekwamer ben gaan vinden. Wel sta ik nu zekerder voor de klas. De vakinhoud beheers ik goed, variëren in didactische werkvormen levert complimenten op, maar de pedagogische opgave is nog een echte uitdaging. Als beginnend docent heb ik nog veel te leren.

Bij Windesheim ben ik nu meer dan 7 jaar bestuurder. Het vak van besturen is een vak dat je af en toe wel meent te beheersen. Je hebt op een bepaald moment je eigen stijl gevonden. Gelukkig veranderen de omstandigheden met enige regelmaat, waardoor de automatische piloot toch niet aan kan. Soms probeer je dingen uit, die je niet zo goed kunt en waarvan niemand verwacht dat je het zou kunnen. Bijvoorbeeld tijdens een dag met docenten een hele dag niets vinden, alleen af en toe een informatieve vraag, maar het initiatief bij hen latend. Soms lukt dat en krijg je complimenten, een andere keer pakt het minder goed uit. Gelukkig mag een bestuurder ook vallen en opstaan. Mag je kiezen wat je nu even wel en niet aandurft? Alleen heel lang wachten met een ander gedrag is niet aan te bevelen.

In het oefenen met blended onderwijs heb ik nog veel schroom om een digi-bord te gebruiken. Ik merk dat ik nog erg klassiek werk en mij nog niet helemaal op m’n gemak voel. Ik vergeet nu ook nog te vaak de stroomdraad voor mijn laptop. Heel enthousiast ben ik over socrative. Daar heb ik in het geheel geen schroom in.

Socrative als instrument heb ik onder de knie. Het gaat goed in de kleine groepen en ook in vergaderingen is socrative een mooi instrument. Een tijdje geleden ging ik voor het grote werk. Socrative in een hoorcollege met 150 studenten. Je bent bezig met je DIPRO, dus het zal niet klassiek worden, had ik als doelstelling. Laptop voor de presentatie en de iPad voor de socrative. Het staat helemaal klaar. Vragen voorbereid, iedereen zijn smartphone aan. De vragen de zaal in en toen… Waarom duurt het zo lang op mijn iPad, waarom blijven de resultaten lang weg? Wat heb ik over het hoofd gezien? De iPad gaat via de wifi en de wifi is trager als er opeens meer dan 150 interacties plaatsvinden. Je raakt verward, wat nu? Had ik de laptop moeten gebruiken voor socrative en die op de lan-kabel aansluiten? Je valt even helemaal terug op jezelf. Gelukkig is dat een ervaring die ik als bestuurder al heel vaak heb meegemaakt en ik leer nu dat dit voor docenten ook geldt. Ik wist het wel, maar nu voel ik het zelf ook.

Moraal van dit verhaal is dat het gebruik van blended instrumenten leuk en wijs is, maar dat je als docent altijd moet kunnen terugvallen op je eigen kracht. Die eigen kracht die je juist ook nodig hebt om stappen te durven zetten op het vlak van blended learning.

Wil je weten hoe Jan Willem Meinsma ‘Blended Learning’ uitlegt? Klik dan hier.

Jan Willem heeft een tweet van Simon Tol geretweet:

Docenten van stoppen met het klassieke lesgeven in de nieuwe onderwijsvorm

This Post Has Been Viewed 128 Times